Li gorî nûçeya Ajansa Navneteweyî ya Ehl-ul-Beyt ê (s.x) – ABNA – Duyemîn danişîna atolyeya pisporî ya bi navê «Mehdiyet; ji Berxwedanê heta Xurûc – Analîza dawîzemanî ya bûyerên herêmê», bi pêşkêşkirina Hucetulîslam wel-Misilîmîn Zohêr Dehqanî Aranî, mamosteyê Navenda Pisporî ya Mehdiyetê ya Hawzeya Zanistî ya Qomê, hate lidarxistin. Nivîsa berfireh a vê atolyeyê ji bo we, xwendevanên hêja, tê pêşkêşkirin.
Nivîsa berfireh a danişîna yekem
Nêrîneke giştî li ser sê aliyên analîzkirina şerên heyî
Wekî ku di danişînên borî de hate ravekirin, di lêkolîna guhertinên bilez û şerên herêmê de, ku di her kêliyê de îhtîmala dubare şewitîna wan heye û dikarin xwe bi aliyên nû ve nîşan bidin, em dikarin sê nêrînan li ber çavan bigirin:
1. Nêrîna yekem (nêrîna giştî ya şaristaniyê): Ma ev şer tenê nakokiyên demkurt in, an jî şerên şaristanî û dîrokî ne ku dê paşeroja cîhanê biguherînin? Ev nêrîn rasterast bi mijara Mehdiyetê û paşeroja dîrokê ve girêdayî ye.
2. Nêrîna duyem (lihevhatina hundirîn a olî bi nîşanên zuhurê): Lêkolîna rîwayet û nîşanên dawiya zemanê û nirxandina lihevhatina wan bi guhertinên bilez ên niha re; da ku em bizanin ka gelo niha di heman kêliya dîrokî ya girîng de ne û erkê me çi ye. (Ji ber firehî û tevliheviya vê mijarê, baş e ku mamosteyên pispor vê beşê bişopînin.)
3. Nêrîna sêyem (paşxaneyên kûr ên bawerî û îdeolojîk):
Nêrîneke rast û kûr nîşan dide ku li pişt perdeya vê şerê ku di xuya de siyasî û leşkerî ye, motîvasyon û baweriyên olî yên xurt hene. Rejîma Siyonîst û bi taybetî tevgera «Siyonîzma Mesîhî» di nav desthilatdariya Dewletên Yekbûyî de, bi piştgiriya medyayê û çavkaniyên mezin ên darayî, li pey pêkanîna van armancên îdeolojîk in. Heke ev rastî neyê naskirin, têgihiştina sedema piştgiriya bêdawî ya Rojava ji Îsraîlê re dê ne gengaz be.
Girêdana bi ayeta 54’an a sûreya El-Maîde; mizgîniya hatina gelê cîgir û mucahîd
Ji bo teberrukan bi gotina Xwedê, em xwe bi ayeta 54’an a sûreya pîroz a El-Maîde ve girêdidin:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَن یَرْتَدَّ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَی الْکَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَلَا یَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ».
Wergera wateyê: «Ey yên ku bawer kirine! Her kes ji we ji ola xwe vegere, bila bizane ku Xwedê dê di pêşerojê de geleke bîne ku Ew wan hez dike û ew jî ji Wî hez dikin; li hember bawermendan nerm û nizm in, lê li hember kafir û dijminan bi hêz û serbilind in. Di rêya Xwedê de cîhadê dikin û ji serşermkirin û rexneya tu rexnegirekî natirsin. Ev kerema Xwedê ye, ku wê dide kesê ku bixwaze. Xwedê firehkerem û zanayê her tiştî ye.»
Ev ayet di rewşeke hesas de hatiye nazilkirin; dema ku şerê li hember dijminan pir girîng bû û hin kesên xwedî baweriya lawaz di parastina ola Xwedê de sist dibûn. Xwedê hişyarî dide ku ola Îlahî tu carî bê alîkar û piştgir namîne. Heke hûn li ser erkê xwe nesekinin, Xwedê dê di pêşerojê de geleke bîne ku xwedî van taybetmendiyên girîng in:
- Ji hêla Xwedê ve tên hezkirin û ew jî ji Perwerdekarê xwe hez dikin.
- Li hember bawermendan nerm û nizm in.
- Li hember kafir û zordarên serdest, bi hêz, serbilind û berxwedêr in.
- Di rêya Xwedê de cîhadeke hemalî dikin.
- Ji rexne û şermezarkirina tu rexnegirekî natirsin.
Mizgîniya Pêxemberê mezin (s) derbarê nasnameya gelê sozdayî û rola Îraniyan
Di şîroveya vê ayeta pîroz de, di tefsîrên her du mezhebên Îslamê de rîwayeteke navdar ji Pêxemberê mezin (s) hatiye vegotin. Dema ku ji Wî hate pirsîn ka armanc ji vê gelê hêja kî ye, Resûlê Xwedê destê xwe yê pîroz danî ser milê Selmanê Farisî û gotin:
«هَذَا وَ قَوْمُهُ، وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوْ کَانَ الدِّینُ مُعَلَّقاً بِالثُّرَیَّا لَنَالَهُ رِجَالٌ مِنْ هَؤُلاَءِ»
Wergera wateyê: «Ev e ew û gelê wî. Bi yê ku canê min di destê Wî de ye, sond dixwim, heke ol li stêrka Surayya jî be, dê zilamên ji vê gelê bigihîjin wê.»
Yanî ev gel Selman û kesên ji nijada wî, ango Îraniyan, in; heta ku ol li Surayya, li dûrtirîn cihê ezmên, be jî, dê zilamên ji vê herêmê ji bo wê bisekinin û bigihîjin wê.
Ev ayet û rîwayet ji bo me Îraniyan gelek hêvîdar in û berpirsiyariyeke mezin li ser milên me datînin. Her wiha gelek rîwayetên derbarê Mehdiyetê de jî di şîroveya vê ayetê de hatine vegotin ku amadebûna ji bo serdema zuhurê bi bîr tînin.
Daxuyaniya eşkere ya dijmin derbarê xwezaya şaristaniyê ya şerê heyî
Xala bingehîn ev e ku şerê niha şerekî tam û tevahî yê şaristaniyê ye. Ev tenê îdiaya me nîne; delîlên eşkere di gotinên serkirdeyên Rojava de jî vê rastiyê eşkere dikin. Bo nimûne, di axaftinên dawî yên payebilindên Amerîkayê de, bi taybetî di gotinên çend rojên borî yên Marco Rubio, Wezîrê Karê Derve yê Dewletên Yekbûyî, de bi eşkereyî tekez li ser dijberiya bingehîn a şaristaniyan hatiye kirin û armancên veşartî yên wan di rûbirûbûna bi eniya berxwedanê û Îranê re derketine holê.
Bandora axaftina Marco Rubio; ji şerên bi Yewnanîstan û Romaya kevnar re heta pevçûna şaristaniyan
Cihê Marco Rubio di avahiya siyasî ya Dewletên Yekbûyî de pir girîng e. Hin kes ew wekî kesê duyem an sêyem ê Amerîkayê dinirxînin; nemaze ku ew rojekê di pêşbirka navpartiyê ya Komarparêzan de bi Donald Trump re ji bo bidestxistina namzediya serokatiya komarê pêşbazî dikir.
Rubio di axaftineke xwe ya dawî de, ji bo guhdarên Rojavayî, bi îşaretkirina şerên dîrokî yên Farisan bi Yewnanîstan û Romaya kevnar re, hewl da ku bi şewitandina hesta serbilindiya dîrokî ya Rojavayiyan, wisa bide fêmkirin ku îraniyên îroyîn jî li pey heman armancên berê ne.
Wî bi vê argûmanê asta nakokiyê ji pevçûneke herêmî ya sînordar derxist û kir şerekî dîrokî û şaristanî.
Analîza Welî Nesir; derbasbûna ji Îslamofobiyê ber bi «Îranofobiyê» ve
Ev axaftin di nav derdorên Rojava û hundirê welêt de bertekên berfireh çêkir. Ji wan kesan, Welî Nesir (kurê Dr. Seyîd Huseyn Nesir, lêkolînerê ku li Amerîkayê dijî û şêwirmendê berê yê Barack Obama bû), di nivîseke xwe ya li ser platforma X de nivîsî: Rubio di rastiyê de îşaretê bi «pevçûna şaristaniyan (hejmar 2)» dike û siyaseta veşartî ya rêberiya Amerîkayê eşkere dike.
Wî di analîza xwe de eşkere kir ku serdema «Îslamofobiyê» hêdî hêdî rengê xwe winda dike û Rojavayiyan niha li şûna wê projeya «Îranofobiyê» pêş dixin. Li gorî vê analîzê, ev yek nîşana hêza zêde dibûna Komara Îslamî ya Îranê ye; hêzek ku dijmin mecbûr kiriye ev helwest bigire.
Dîtina kokên teorîya «pevçûna şaristaniyan» di ramana stratejîk a Rojava de
Gotina sereke ya Clash of Civilizations (Pevçûna Şaristaniyan) kokên xwe di teorîsaziyên dehsalên borî yên Rojava de dibîne. Piştî hilweşîna bloka Rojhilatê û têkçûna Yekîtiya Sovyetê, du teoriyên mezin derbarê paşeroja dîrokê de hatin pêşxistin:
1. Teoriya dawîbûna dîrokê (Francis Fukuyama):
Wî di pirtûka xwe ya navdar de îdia kir ku dîrok bi serkeftina bê şert û merc a pergala lîberal-demokrasiyê ya Rojava û Dewletên Yekbûyî gihîştiye xala dawî. Lêbelê, ew gelek sal şûnda, bi taybetî di serdema pandemiya koronayê de, neçar bû ku heta radeyekê teorîya xwe nerm bike û ji nû ve binivîse.
2. Teoriya pevçûna şaristaniyan (Samuel Huntington):
Ev teorîsyen û şêwirmendê payebilind ê hikûmetên Amerîkayê, bi weşandina pirtûka xwe ya nakokîafirîner, ku kesayetiyên wekî Henry Kissinger pesnê wê dan, îdia kir ku di pêşerojê de qada cîhanî dê bibe qada pevçûna di navbera şaristaniyên mezin de; wekî şaristaniya Rojava, şaristaniya Konfûçyûsî ya Çînê û şaristaniya Îslamê.
Twîta balkêş a Alon Mizrahî li ser paşveçûna şaristaniyan
Yek ji peyamên herî balkêş ên ku van demên dawî di medyaya civakî de hatine belavkirin, ya Alon Mizrahî ye. Ew bi nêrîneke kûr li ser guhertinên cîhanê dibêje ku gelek şaristanî û çandên cîhanê, wek şaristaniya Çînê, Îslama Sunnî, Dêra Katolîk û Protestan, herwiha çandên Amerîkaya Latîn, hemû ber bi paşveçûnê ve diçin û tiştekî nû û balkêş ji bo gotinê nînin da ku bikaribin pêşeroja mirovahiyê bi awayekî rast rêberî bikin.
Îrana Şîe; tenê navenda exlaq û mirovahiyê di cîhana îroyîn de
Mizrahî di beşa dawî ya twîta xwe ya dirêj de dibêje — û tekez dike ku ew ne gelek alîgirê Xwedê ye, lê mijarê ji aliyê exlaq û mirovahiyê ve dinirxîne:
«Di cîhana îroyîn de, tenê Îran û Şîeyên Duosedî ne ku dikarin bibe navenda exlaq û mirovahiyê û ji bo vê yekê projeyekê pêşkêş bikin.»
Ev cure hişyarkirin û hişmendkirin gelek girîng e. Ger em bikaribin vê fikrê belav bikin, nirxa wê ji serkeftinên leşkerî jî mezintir e; ji ber ku armanca ola Îslamê vejandina mirovan e.
Divê ev nêrîn li gel rêberiyên kûr ên Îmamê me yê şehîd bê nirxandin; bi taybetî tekezên wî yên di salên dawî de û piştî weşandina «Daxuyaniya Gava Duyem a Şoreşê», ku tê de du armancên mezin hatin diyarkirin:
-
Gihîştina şaristaniyeke nû ya Îslamî.
-
Amadekariya ji bo zuhurkirina Wilayeta Mezin a Hazretê Hucet (A.C.).
Em îro bandora wê dûrnişîna kûr a li ser pêşerojê di serkeftinên eniyên berxwedanê de dibînin. Di vê navberê de, mamoste, profesor û mamosteyên perwerdehiyê di veguhastina ramana şaristaniyê bo nifşa ciwan û avakirina pêşerojeke geş ji bo Îrana Îslamî de roleke bêhempa hildigirin.
Ji ber vê yekê, şerê heyî ji pevçûneke leşkerî û siyasî wêdetir e; ew «şerekî şaristaniyê» ye. Rojava gelek sal berê bi sêwirandina vê senaryoyê ketibû qada şerê da ku hevrikê xwe û astengiya li pêşiya xwe ji holê rake. Lê îro ne tenê ku negihîştiye armancên xwe, lê neçar bûye paşve vekişe. Divê em qîmeta vê rewşê bizanin û wê baş binirxînin.
Bingehên îdeolojîk û olî yên li pişt şerê heyî
Xala duyem ev e ku li pişt vê şerê ferzkirî de baweriyên olî yên xurt hene. Her çend ne hemû kes bi rastî xwedî baweriyeke olî ne û hin kes tenê xwe wek bawermend nîşan didin, lê bandora baweriyên olî nayê înkarkirin.
Tevgera «Sîyonîzma Xirîstiyan» bi sûdwergirtina ji şîrketên mezin ên medyayê û armancên ku ji berê ve hatine sêwirandin, karîbû nêrîna civakên rojavayî bi tevahî biguherîne. Wek nimûne, Xirîstiyanên ku heya 150 sal berê Cihûyan berpirsiyarê xaçkirina Îsa Mesîh (A.S.) dizanîn, îro bûne alîgir û piştgirên tundrew ên dewleta Cihûyan. Ev yek encama salan paşxistina hişmendiyê û planrêjiya medyayê ye.
Nimûneyên rastîn ên bandora ramanên olî li pişt şerên Rojava dikarin di kesayetiyên siyasî û leşkerî yên wan de bi zelalî bêne dîtin. Bo nimûne, JD Vance, cîgirê Donald Trump, tevî ku Katolîk e û Katolîkan, berevajî Protestan û Evanjelîsteyan, bi gelemperî nêrîneke radîkal a dawîzemanî nînin, di hevpeyvîna xwe ya dawî de bi eşkere got ku ger bihîze Dijî-Mesîh (Antî-Krîst) di nav me de dijî, ew dê qet şaş nebe!
Wî eşkere kir ku di zarokatiya xwe de bi pirtûkên John Hagee, yek ji wan pastorên navdar ên Evanjelîst û Sîyonîst, mezin bûye. Ev yek kûrahiya bandora paşxistina hişmendiyê bi rêya medyayê di cîhana Rojava de nîşan dide.
Nimûneke din, destpêkirina tevgereke bi navê «Send Me» (Min bişîne) di artêşa Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê de ye. Pete Hegseth, wezîrê parastinê yê Amerîkayê jî yek ji belavkarên vê projeyê ye. Ev projeyê bi referansdayîna ayeta 8. a beşa 6. a pirtûka Îşaya di Peymana Kevin de, hewl dide hestên olî di leşkerên Amerîkî de xurt bike, da ku ew bi vê baweriyê ku ji bo pêkanîna mîsyoneke îlahî şer dikin, ji fedakariyê re amade bin.
Tirsa rejîma Sîyonîst û Rojava ji gotara «Mehdiyetê»
Li aliyê din, dijmin hewl didin vê şerê wek şereke olî ya li dijî gotara Mehdiyetê nîşan bidin. Bo nimûne, Mordechai Kedar, yek ji kesayetiyên olî û zanistî yên Îsraîlê, di televîzyona vê rejîmê de pirtûkeke Şîeyan nîşan da ku li ser wê wêneyê alayekî ku wek alayê Îmamê Zeman (A.C.) tê naskirin hebû. Wî îdia kir ku Şîe bi vê baweriyê şer dikin da ku alayê radestî Îmamê xwe yê diwazdehan bikin û ji bo vê armancê amade ne canê xwe feda bikin.
Berê jî, Moshe Ya’alon, wezîrê berê yê parastinê yê Îsraîlê, di sala 2016an de di gotareke xwe ya di rojnameya Los Angeles Times de bi sernavê «Çima Îran ji DAIŞê pir xeternaktir e?» qebûl kir ku hêza Îranê li ser sê bingeha sereke ava bûye: hêza leşkerî, nifûsa 80 milyonî û — ji hemûyan girîngtir — baweriya Îraniyan bi rizgarker û Mehdî.
Kesayetiyên wek Marco Rubio jî di axaftin û helwestên xwe de gelek caran behsa vê hêmanê dikin û nêrîna dawîzemanî ya Şîeyan wek metirsiya herî mezin ji bo cîhana Rojava pênase dikin.
Erka me: danasîna rûyê rastîn ê Îmam Mehdî (A.C.) û cihada ronîkirinê
Li hember hewldana dijmin ji bo ku Mehdiyetê xeternak û tundrew nîşan bide, erka me ronîkirin û danasîna rûyê rastîn ê Îmamê Zeman (A.C.) e; ew Îmamê aşitî û aramiyê ye ku bi şerê li dijî zaliman û pêşewayên kufrê, dadmendiya cîhanî ava dike.
Îro, bi rêya amûrên nûjen û medyaya civakî, em dikarin vê peyamê bigihînin cîhanê. Wek belavbûna sirûda cîhanî ya «Selam Ya Mehdî» an jî nameya bi hêz a Sepaha Pasdaran ji gelê Amerîkayê re, ku her du jî dengvedaneke berfireh çêkirin.
Bi xebateke çandî ya bi bandor û ravekirina rast a ramana Mehdiyetê, em dikarin di vê şerê şaristaniyê de serkeftinên mezin bi dest bixin.
Di beşa dawî ya nameya bi hêz a Sepaha Pasdaran ji gelê Amerîkayê re, balê dikişîne ser xalekê pir xweş: Misilman û Şîe bawer dikin ku di dawîzemanê de Îsa Mesîh (A.S.) bi Îmam Mehdî (A.C.) re dê vegere û aşitî û dadmendiyê li cîhanê pêk bînin.
Name bi vê ayeta 105. a Sûreya Enbiyayê ya Qurana Pîroz diqede:
«وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ»
Wate: «Me di Zebûrê de, piştî Zikrê, nivîsîye ku erdê dê bendeyên min ên baş û şareza mîras bigirin.»
Ev ayet tekez dike ku di dawiyê de, di serdema zuhurkirina Îmam Mehdî (A.C.) de, rêveberiya erdê dê bikeve destê mirovên baş û rastkar.
Ev cure çalakiyên ronîker gelek hêja ne; wek nameyên dîrokî û dûrnişîn ên Îmamê me yê şehîd ji ciwanên Rojava re, ku di dema xwe de bersiv û bandoreke gelek mezin çêkiribûn.
Erka mamoste û perwerdekaran di mezin kirina alîgirên Îmamê Zeman (A.C.F) de
Ez wekî birayekî biçûktir dixwazim vê yekê bibêjim: Erka me, mamoste, mamosteyên dibistanên navîn û berpirsiyarên çandî li hember nifşa ciwan gelek giran e. Ger em bikaribin ciwanekî bi awayekî perwerde bikin ku ew xwe wekî alîgir û hevalê Îmamê Zeman (A.C.) bibîne, wê demê ew dê rêya xwe rast bibîne.
Ciwanên wek şehîd Tehrani-Moqaddam, şehîd Ahmedî-Rojan, şehîd Hacîzade û gelek kesên din ên hêja jî ji heman dibistanê fikrî derketine. Ya girîng ev e ku em hebûn û bîranîna Îmamê Zeman (A.C.) di hiş û dilê wan kesên ku wek emanet di destê me de ne de zindî bihêlin.
Bersivên pirsan: Cudahî di navbera «nîşanên dawîzemanê» û «nîşanên zuhurê» de
Di derbarê pirsên hatine pirsîn de, bi taybetî mijara Yecûc û Mecûc, divê bê gotin ku Yecûc û Mecûc ji nîşanên dawîzemanê ne û ne hewce ye ku ew wek nîşanên teqez ên zuhurê bêne hesibandin.
Di navbera nîşanên dawîzemanê û nîşanên zuhurê de cudahî heye. Di rivayetên Ehlu Sunnetê de behsa Yecûc û Mecûc hatiye kirin, lê di rivayetên Şîeyan de ev mijar kêmtir hatiye destnîşankirin.
Etîket
-
Îslamofobî
-
Îran
-
Pevçûna şaristaniyan
-
Îmamê Zeman (A.C.F)
-
Mehdiyet
Your Comment